by sprawdzic
By sprawdzić, że struktury mają właściwe wymiary, umieściliśmy je na mice i zbadaliśmy za pomocą mikroskopu sił atomowych. Wytwarzając drugi kryształ, tym razem ze zmodyfikowanych kafelków, w którym trzy kolumny DX przypadały na jedną kolumnę DX + J, przekonaliśmy się, że wzór ten nie był dziełem przypadku. W ten sposób otrzymaliśmy paski rozmieszczone dwa razy rzadziej. Zespół Johna H. Reifa z Duke University zademonstrował niedawno uzyskane w podobny sposób kody kreskowe DNA. W mozaikach tych ułożenie pasków zostało zaprogramowane tak, by przedstawiało wzór 01101 z cząsteczkami analogicznymi do DX i DX + J odpowiadającymi zerom i jedynkom. Wzór został zaprogramowany przy użyciu nici DNA, której.jednym z ustawień, w którym kolumny kafelków DX leżą na przemian z kolumnami DX + J, otrzymaliśmy paski oddalone od siebie o około 32 nm.